Hoe Siegfried Bracke Gent tot stilstand wou brengen

Ongetwijfeld heeft u er van dicht of van ver iets van vernomen. De Gentse meerderheid Sp.a-Groen-Open VLD is de stilstand beu en wil dat de verkeerveiligheid terug verhoogt en dat de lucht die we inademen terug verbetert.

Daarom gaan we aan de slag met een mobiliteitsplan. Een belangrijk onderdeel hiervan is het circulatieplan dat de vele auto's die eigenlijk in het centrum van de stad niet hoeven te zijn, ontmoedigd. Hierdoor komt er meer plaats voor fietsers en openbaar vervoer, verhoogt de bereikbaarheid en de leefbaarheid. Daarnaast breidt het voetgangersgebied serieus uit.

Dat de conservatieve oppositie met N-VA met op kop daar geen voorstander van is, hoeft niet te verrassen.
In de gemeenten waar ze wel besturen is auto koning. En zelfs al trok N-VA in 2012 met een visie dat rond mobiliteit verder stond dan hun collega's, in de gemeenteraad hebben we daar niet veel van gezien. Niet in de vele commissies en ook niet in het debat van deze week dat meer dan 8 uur duurde.

Wie dat wou kon de live verslaggeving volgen. Bijvoorbeeld op Twitter wel heel wat gepost onder #GrGent, maar ook De Gentenaar bracht live verslaggeving.

Toch wat het debat wat frappant. Over de inhoud werd natuurlijk al heel wat gezegd en geschreven. Opvallend was het voorstel van Siegfried Bracke over het referendum. Eén die er kwam na een oproep van Rudi De Kerpel Voor wie hem niet kent, hij was ooit parlementslid voor Lijst Dedecker en heeft een paar tuinzaken, o.a. in Merelbeke.
Wat van Bracke een politiek snuggere zet leek te zijn om de tegenstanders munitie te geven werd eigenlijk mak debat met veel tegenstellingen in zijn betoog.

Het referendum ‘as such’ werd al langer aangekondigd, maar wat nu de juiste vraagstelling ging zijn, daar bleef het tot de donderdag voor de gemeenteraad van maandag stil over.

Vindt u dat Gent en de Gentenaars beter worden van het voorliggende circulatieplan: ja of neen?

Tja. Eerlijk gezegd, wat moet je daar mee?
Ja, er zijn tegenstanders. En ja, die moeten gehoord worden. Daar kom ik nog op.
Ik ken ook mensen die het circulatieplan toejuichen, maar hier en daar wel een aanpassing mogelijk zien. Moeten zij dan ja of nee stemmen?
Ik kan ook mensen die vinden dat het niet ver genoeg gaat. Die zouden dan 'nee' stemmen.
Maar u zult begrijpen dat twee voorbeelden (en zo zijn er nog een pak) de relativiteit van een referendum duidelijk maken.

Daarom dat ik ons voorstel om met een burgerkabinet en verder overleg met een aantal groepen (zorgverleners, mensen met beperking,....) in Gent een grote meerwaarde vindt.

Bovendien was de verdediging van Bracke zeer lamentabel. In zijn pleidooi van een uur (!) las hij twintig minuten voor uit een artikel in De Morgen dat iedereen al las... Daarnaast greep hij terug naar het parlementair werk van de andere partijen rond referenda en het debat over het referendum van 1997 over de Belfortparking in de Gentse gemeenteraad. Hij was daarin vooral geïnteresseerd in de positie van de VLD en Groen (toen nog Agelev – bij monde van Marc Heughebaert – “the man who’s name is not ‘nobody’”). Blijkbaar vindt Bracke het standpunt van de andere partijen boeiender dat die van zijn eigen N-VA, want helaas was die insteek over referenda beperkt tot de stelling dat N-VA eigenlijk zelf niet voor referenda is.

Gewoon tegen.

De N-VA doet dan eigenlijk een voorstel waar ze zelf tegen zijn? "Dat is het spel" zei hij. Jammer voor al die kiezers die van N-VA wat verandering hadden verwacht op vlak van mobiliteit, zoals de partij zelf had beloofd. Dat de N-VA vooral tegen is, in plaats van zelf ideeën naar voor te schuiven werd ook pijnlijk bevestigd toen hij een poging ondernam om toch maar zijn referendum te verdedigen.

"Finaal beslissen wij als gemeenteraadsleden toch ook met ja - nee  of onthouding op wat voorligt?".
Dat is zo, natuurlijk. Alleen, en dat mag men toch verwachten van raadsleden, gebeurt dat wel na debat in commissies, gemeenteraad en met mogelijke amendementen.
En zelfs bij de stemming komen er vaak nog stemverklaringen om te duiden waarom iemand zus of zo manier stemt.
Allemaal burgerrechten die niet elke Gentenaar heeft, maar gemeenteraadswerk wat blijkbaar ook N-VA niet als zijn verantwoordelijkheid ziet. De uitspraak van Churchill lezen ze helaas dan te letterlijk: The Duty of an Opposition is to oppose. Voor een stad als Gent mag het werk van de oppositie toch iets meer zijn? Jammer!

Dit bleek overigens op een pijnlijke manier toen aan het licht kwam dat N-VA beter openbaar vervoer voor Gent, actief aan het tegenhouden zijn op Vlaams niveau.
Omdat te weerleggen, wou Bracke een motie voor de federale regering voorleggen voor beter treinverbinding, maar daar voegde de meerderheid handig ook de bespoediging voor tramlijn 7 aan toe.

Wat Bracke overigens niet scheen te vatten uit de debatten rond het referendum van 1997...
Het referendum van toen ging niet over een volledig circulatieplan, maar over één aspect. Namelijk een parking. En bovendien werd het referendum niet afgedwongen in de gemeenteraad zoals N-VA dat wil, maar door burgers die een handtekening hadden gezet om een referendum te organiseren.

Dom!

Veel te kort door te bocht stelde Bracke, dat de meerderheid de Gentenaars te dom vinden door niet in te gaan op een referendum. Maar eigenlijk is het net omgekeerd… Zoals ik in mijn voorbeelden net aangaf is een ‘ja’ of een ‘nee’ gewoon niet zo eenvoudig te interpreteren. Hoe moet je als beleidsmaker om gaan met diegene die vinden dat het ver genoeg gaat, of zij die het wél goed vinden, maar nog aanpassingen wensen?
Bovendien, als er één iemand de Gentenaars heeft beledigd, dan was het wel collega Meersschaut van de N-VA. Zijn tussenkomst kwam er bijna op neer dat Gentenaars maar beter niet voor politici kiezen die niet in Gent geboren zijn omdat ze niet weten hoe het er in Gent aan toe gaat. Nou moe! Dat was voor de (vele) kiezers die er voor zorg(d)en die kiezen voor niet-geboren-Gentenaars een verwijt van domheid. Een belediging en flater van N-VA die Bracke overigens zelf moest rechtzetten.

Gelijk krijgen is geen participatie

Tot slot, wat nog ontbrak in het debat van meer van acht uur…
Dat de oppositie doet alsof er al altijd veel te weinig betrokkenheid was, kan ik hen bezwaarlijk kwalijk nemen. Zelfs als ze weten dat dat totaal niet klopt.
Maar doen alsof participatie betekent dat iedereen gelijk kan halen, is natuurlijk niet correct. Betrokkenheid moet er zijn, absoluut. Maar niet iedereen kan zijn gram halen.

Neen, een refendum organiseren met de vraag die Bracke voorop had gezet, werd terecht niet door de gemeenteraad goedgekeurd. Het kan natuurlijk nog altijd dat er voldoende mensen een handtekening zetten om toch een referendum af te dwingen, maar dan nog zal de vraag blijven over welke stelling?

Aan de slag

Ondertussen is het goed dat we verder aan de slag kunnen om de stilstand in Gent op lossen en de stad terug te geven aan de Gentenaars door bereikbaarheid, leefbaarheid en veiligheid te verhogen. Met het participatietraject dat sp.a, Groen en Open VLD hebben opgesteld. Want zoals collega Souguir zei, “uiteraard is het plan niet perfect, perfectie bestaat niet.” Dus gaan we samen aan de Gentenaars aan de slag om het plan verder aan te passen en te verfijnen.
Maar wel met één doel, de stilstand wegwerken.

 

geplaatst op: 25/02/2016

< Terug

Nieuwsbrief

Indien u op de hoogte wenst te blijven van mijn campagne, kunt u zich hier inschrijven op de nieuwsbrief.