De stad is de toekomst! Ook voor werk?

Begin vorig jaar werd de 'Eurocities Verklaring rond Werk' gelanceerd. Belangrijk natuurlijk, want zoals bij de aankondiging werd gemeld,  is werkloosheid - meer in het bijzonder jeugdwerkloosheid en langdurige werkloosheid - vooral voelbaar in de steden. Dat is voor Stad Gent niet anders. Er wordt dan ook terecht verwezen naar lokale economische ontwikkeling, kwalitatieve jobs en een arbeidsmarkt die kansen geeft en vraag en aanbod beter op elkaar afstemmen.

Op mijn vraag aan schepen van werk, Rudy Coddens (sp.a) antwoordde hij dat één jaar te kort is om concrete resultaten te meten, maar dat de Gentse verzuchtingen wel mee opgenomen zijn in de verklaring.

Hij voegde er aan toe dat hij op basis van de verklaring die nu nog eens onder zijn aandacht werd gebracht, zal aankloppen bij o.a. de Europese overheid om méér middelen voor Stad Gent vrij te krijgen.

We kunnen inderdaad niet onze rol volledig spelen, als er daar niet de nodige middelen tegenover staan.
Koken kost geld, ook voor Gent.

Hieronder lees je mijn vragen in ook het antwoord van de schepen:

In welke mate is de 'Eurocities Verklaring rond Werk' ondertussen gedragen door de verschillende maatschappelijke en politieke niveau’s? Werden er gemeenschappelijke actiepunten aan gekoppeld? Heeft dit in Gent al geleid tot bijkomende dynamieken voor de arbeidsmarkt, in het bijzonder in de bestrijding van de jeugdwerkloosheid en langdurige werkloosheid?


De ‘Declaration on Work’ is een statement van niet minder dan 130 Europese steden, waaronder Gent, ten aanzien van de Europese Commissie.

Kernboodschap is dat het stedelijke niveau veel meer rechtstreekse erkenning verdient als beleidsactor in de creatie van duurzame kansen op tewerkstelling, gekoppeld aan een economische ontwikkeling, die antwoorden biedt op de diverse uitdagingen van vandaag en morgen.

In dat proces is de ‘Declaration on Work’ een breed gedragen startpunt, dat momenteel concreet wordt uitgewerkt door Eurocities, de rechtspersoon die namens de Europese steden optreedt als lobbyist bij de Europese Unie.

Doel is te komen tot een actieplan, met vijf prioriteiten: aanpak van jongeren- en langdurige werkloosheid, stimulans van ondernemerschap, versterking van competenties, en uitbouw van een nieuwe, duurzame economie.

Dat actieplan, waaraan de Stad Gent als vicevoorzitter van Eurocities actief meewerkt, vooral onze Burgemeester, wordt een eerste keer besproken in een vergadering met de bevoegde EU-commissarissen, op 22 februari 2015.

Maar op impact op het terrein, en het lokale beleid is het nog even wachten.

Hiertoe dient de Commissie effectief tegemoet te komen aan de door de steden vooropgestelde acties, en ze uitwerken in concrete beleidsprioriteiten, die via de diverse Europese fondsen worden uitgerold in de lidstaten.

Als u dus vraagt naar de impact van de ‘Declaration’ op het lokale werkbeleid, zou ik de relatie willen omkeren: gelet op onze rol bij de totstandkoming van het actieplan is het zo dat de Gentse verzuchtingen en noden, in grote mate vertolkt zijn in de Declaration.

En net dát is heel belangrijk om ons lokale werkbeleid op termijn meer armslag, en dus impact te geven. Zeker op het vlak van werkbeleid, dat immers in niet geringe mate afhankelijk is van Europese middelen.

Daarom wil ik, binnen de visie van de Declaration on Work, en vanuit mijn bevoegdheden werk en armoedebestrijding, veel meer en betere dialoog met het Vlaamse ESF-agentschap, dat verantwoordelijk is voor de uitrol van de Europese prioriteiten – via het Europees Sociaal Fonds – in Vlaanderen.

In verscheidene dossiers stellen we immers vast dat, hoewel er heel wat lippendienst wordt bewezen aan onze lokale co-regisseursrol, die in de feiten relatief weinig impact krijgt bij de effectieve verdeling van de middelen.

Dat onze lokale beleidsprioriteiten niet altijd weerklank vinden in de diverse ESF-oproepen, ondanks de dialoog die hierover per ‘call’ met de lokale besturen wordt georganiseerd.

En dat oproepen, door soms heel hoge co-financieringsvereisten (waarbij ambtelijke overhead NIET meetelt), almaar moeilijker toegankelijk worden, voor ons als lokaal bestuur, maar zeker ook voor kleinere rechtspersonen, waar zich nochtans heel wat expertise bevindt.

 

 

Daarom wil ik vanuit een positieve insteek op een beleidsmatig niveau in dialoog gaan met het ESF. En bereid ik hiertoe, in overleg met de VVSG, Antwerpen en andere centrumsteden, een platformtekst voor, waarmee ik naar de bevoegde minister en het ESF-agentschap wil stappen.

Doel is te komen tot een STRUCTURELE dialoog tussen de lokale besturen, en het ESF, om op een beleidsvoorbereidend niveau meer synergie te zoeken tussen de steden en Europa.

Ook dat is een manier om met de Declaration on Work aan de slag te gaan. En middelen te genereren om Europese problemen lokaal aangepakt te krijgen.

Want we begrijpen niet dat Europa via de nationale agentschappen wel het nationale beleid versterkt, maar de lokale besturen al te vaak links laat liggen.

geplaatst op: 25/01/2016

< Terug

Nieuwsbrief

Indien u op de hoogte wenst te blijven van mijn campagne, kunt u zich hier inschrijven op de nieuwsbrief.