Luc

Het sloeg in als een bom.
Toen mijn vrouw het mij vertelde, heb ik tot drie keer toe gevraagd het te herhalen. Ik kon het maar niet geloven.
Luc De Vos, gestorven verdorie.

Voske, arbeiderskind, graag gezien in Gent en ver daarbuiten. Wellicht ook mis begrepen door velen in Gent en daarbuiten, maar een warme mens, met het hart op de juiste plaats. Daar was iedereen het over eens.

En een jeugdicoon. Net als voor zoveel anderen was Gorki  één van mijn eerste festivalletjes de headline. Ik stuurde spontaan sms'en naar een oude vriend die er toen ook al bij was.

Eén van de laatste keren dat ik hem sprak was op zijn boot, daar aan de Portus Ganda. Hij was boegbeeld voor 'The Big Jump'. Voor proper en levend water. Ook dat was Luc.

Luc, beste meneer Gorki.
Ik ben er niet goed van.
Begrijp het ook niet echt. Maar dat is niet erg.
Dat is ook niet nodig om te beseffen dat je gemist zal worden. Binnen en ver buiten Gent.

Het was me eer.

 

geplaatst op: 30/11/2014

< Terug

Nieuwsbrief

Indien u op de hoogte wenst te blijven van mijn campagne, kunt u zich hier inschrijven op de nieuwsbrief.