Opiniestuk: laat ons niet stikken

Jawel, het is crisistijd, misschien meer dan ooit. Europa kreunt onder een triple crunch: een sociaal-economische, financiële en ecologische crisis. Het zijn dure woorden, met heel concrete gevolgen: het aantal vacatures daalt met 13,7%, de jongerenwerkloosheid stijgt tot 20% en van alle mensen die hun job kwijt raakten in 2012 waren 36% jonger dan 30 jaar.

Jongeren zijn de eerste slachtoffers van de crisis. Er zijn minder jobs, dubbel pech voor wie afstudeert, want minder jobkeuze en bovendien hardere concurrentie van mensen met ervaring.
Daarnaast, zo bevestigt de studie van Securex, worden jongeren ook het eerst ontslaan. Ze zitten vaak in tijdelijke jobs en zijn er bovendien laatst bij gekomen dus moeten als eerste vertrekken als er ontslagen vallen.

Gevolg, 20% van de Belgische jongeren zit thuis. Zonder job, zonder opleiding. Gelukkig nog geen Zuid-Europese cijfers van 55% tot 60%. Al komt Brussel met 40% jeugdwerkloosheid daar toch akelig dicht bij. Ook in België bereiken we het tipping point.

Jongeren zonder toekomstperspectief, die niet weten wanneer ze hun leven kunnen opbouwen: wanneer ze een huis kunnen kopen, hun kinderwens in vervulling kunnen laten gaan en vooral wanneer ze afkunnen van het gevoel geen meerwaarde te zijn. Want hoe je het ook draait of keert, jongeren willen werken. Wie thuis zit, doet dat niet voor zijn plezier.

Een antwoord bieden aan jongerenwerkloosheid is niet eenvoudig, maar wat hebben onze regeringen al gedaan om het op te lossen?

Langer werken verplichten terwijl er jobs te kort zijn en het inkorten loopbaanonderbreking als prioriteit behandelen. Besparingen bij de VDAB terwijl de schreeuw naar kwalitatieve begeleiding nog nooit zo luid klonk. De traditionele partijen maken vandaag de verkeerde keuzes.

Stageplaatsen alleen gaan het probleem niet oplossen. Zeker niet wanneer ze vandaag bijna op één hand te tellen zijn. Ambitieuze Europese plannen als Youth Guarantee, om jongeren naar een job, opleiding of stage te leiden ten laatste na 4 maanden na het verlaten van de school, hebben hun verdiensten. Effectiviteit verbleekt echter als voor de nodige 21 miljard, maar 6 miljard wordt voorzien.

Niet alleen blijft een vergeten generatie perspectiefloos achter, ook de staatskas bloedt. 5,2 miljard kosten onze jonge werklozen de staatskas jaarlijks. 1,2 % van ons Bruto Nationaal Product… Waarom dan nog blind staren op 2,15% begrotingstekort. Met doordachte investeringen kunnen we inkomsten genereren en in 2015 naar een begrotingsevenwicht streven.

Welk toekomstperspectief heeft mijn generatie? Jongeren hebben gelijk als ze verontwaardigd zijn. Tijd om onze generatie terug een toekomst te geven. Tijd om jongerenwerkloosheid hoog op de agenda te zetten. Geen loze woorden meer, daadkracht, daar wachten tienduizenden jongeren nu op.

geplaatst op: 26/03/2013

< Terug

Nieuwsbrief

Indien u op de hoogte wenst te blijven van mijn campagne, kunt u zich hier inschrijven op de nieuwsbrief.